"En tatlı sözler, 'İşte pazarlığın sonu'dur," der eski bir deyiş. Bu, özellikle liman işverenleri ile ABD Doğu ve Körfez kıyılarındaki otuz altı limanda çalışan sendikalı liman işçileri arasındaki mevcut müzakerelerde her oyuncunun bir payı olduğu sendika müzakerelerinde hiç bu kadar doğru olmamıştır; bu, Beyaz Saray'a kadar uzanan bir kamu-özel çekişmesidir. Örneğin beyzbol takımı sahipleri ile oyuncular sendikası arasındaki, 24 saatlik medyanın gözü önünde gerçekleşen sözleşme görüşmelerinin aksine, uzun süreli sözleşme müzakereleri, profesyonel spor liglerinin toplam değerinden daha büyük olan ABD (ve küresel) mal ekonomisinin önemli bir bölümünü rehin alma tehdidinde bulunan gerçek dramayı düzleştirmeyi başaran ara sıra yapılan karşılıklı haber bültenleri dışında, kötü şöhretli bir şekilde gizlidir ve sır perdesiyle örtülüdür. Gerçek sözleşme detaylarının nadir sızması, paydaşlar bir sonraki duyuruyu endişeyle beklerken derhal reddedilir. Amerika Birleşik Devletleri Denizcilik İttifakı tarafından temsil edilen liman işverenleri ile Maine'den Teksas'a kadar limanlarda konteyner ve ro-ro hizmetlerinde 25.000 işçi çalıştıran Uluslararası Liman İşçileri Sendikası arasındaki mevcut müzakere turunda da durum aşağı yukarı böyle olmuştur. Devam eden görüşmeler, Haziran ayında sendikanın işverenlerin sattığını satın almayı reddetmesiyle aniden durdu. Başkan Harold Daggett ve oğlu Exec liderliğindeki ILA